این روزها مهره‌های نظام در وحشت از شعله‌های فروزان خشم مردم که از آن با عنوان «فتنهٔ بزرگ» یاد می‌کنند سخت آشفته‌اند.

صدای نعره‌های وحشت‌آلود از فتنه بزرگ و کابوس بزرگ‌ و بزرگ‌تر سرنگونی، از هر منبر و بلندگویی شنیده می‌شود.

جمعه‌بازار بهار همدان ـ آخوند محمدعلی ارزنده ۶دی ۹۸: «باید حواسمان باشد که همان‌گونه که مقام معظم رهبری… فرمودند فتنه بزرگتر در راه است بزرگ و بزرگ و بزرگ و بزرگتر در راه است فتنه که تمام شدنی نیست مگر دشمنان اسلام دست می‌کشند»؟

ضربه قیام آبان چنان لرزه‌ای به ارکان نظام وارد کرد که زخم ۴۰ساله از ضربات مجاهدین دوباره سرباز کرد و با زبان بی‌زبانی اعتراف می‌کنند که مجاهدین در این ۴۰سال نگذاشتند آب خوش از گلوی نظام پایین برود. مجری جمعه‌بازار مشهد پس از این‌که با فریبکاری نظام را به مردم ترجمه کرد گفت: «مگر گذاشتند آب خوش از گلوی این مردم پایین برود؟… همه‌تان یادتان است چه بلاهایی سر مردم آوردند شهادت شهید بهشتی شهادت شهید رجایی باهنر… از کدام‌شان بگویم»؟(مهدی ضیایی، مجری جمعه‌بازار مشهد ۶دی ۹۸)

به اعتقاد کارگزاران نظام، به آتش کشیدن حوزه‌های فساد آخوندی و بسیج ضدمردمی یکی از مهم‌ترین نشانه‌های حضور و نقش مجاهدین در قیام سراسری است زیرا یکی از پیامدهای فتنهٔ بزرگ، شکستن باورهای ارتجاعی و حرمت حوزه‌های فساد و جنایت بود.

آخوند آل هاشم، نمایش جمعه تبریز ۶دی ۹۸: «یکی از پیامدهای منفی فتنه در بعد داخلی حرمت‌شکنی و هجمه به باورهای دینی بود».

این تنها شعله‌ای از آتش خشم بزرگ و بزرگ‌تر مردمی است که یک شمه‌اش را در آبان نشان دادند.