
وضعیت مردم زلزله زده کرمانشاه
گزارشی در این باره:
یک رسانه حکومتی مینویسد: چهره کلی شهر (سرپل ذهاب) تفاوت چندانی با روزهای اولیه زلزله ندارد. اغلب افراد همچنان در چادر هستند و نسبت کانکس به چادر در مقیاس کلی شهر، ناچیز است.
فرماندار سرپل ذهاب میگوید بیشتر زلزلهزدهها هنوز منتظر تحویل کانکسها هستند.
وی قطعی مکرر و طولانیمدت برق در شبها در محلههای مختلف این شهرستان را از دیگر مشکلات مردم زلزلهزده در فصل سرما عنوان کرد.
قرار بود روزانه ۴۰۰کانکس نصب شود که این اتفاق رخ نداده و مردم از این روند ناراضی هستند. برخی از روستاها هنوز کانکس ندارند و مردم در چادر و در سرما زندگی میکنند نمونه بارز آن مردم ساکن در مسکن مهر اسلامآباد غرب هستند. هنوز مشکل حمام مردم رفع نشده است.
یک رسانه دیگر رژیم مینویسد: مشهودترین مشکل سرپل ذهاب در حال حاضر، مسائل بهداشتی است. دستشویی و حمام سیار به اندازه کافی در اغلب محلهها وجود ندارد و این گلایه مشترک اکثریت مردم است. همین تعداد کانتینرها و کانکسهای سرویس بهداشتی و حمام هم به گفته مردم درست در محلههای شهر توزیع نشده. در بعضی محلهها مثل فولادی، میراحمد و زعفران که تقریباً با خاک یکسان شده، دستشویی و حمام سیار یا نیست یا بسیار کم است. شهر متأسفانه بسیار آلوده است. از طرفی هوای شهر بهدلیل تخریبها و جمعآوری نخالهها و آواربرداریها بهشدت غبارآلود است، از طرف دیگر فاضلابهای چادرها و کانکسها در کمپهای اسکان موقت، در معابر و محل تردد و عبور و مرور مردم جاری است.
نگاه عجیب برخی از مسئولان دولتی به اسکان بانوانی که در جریان زلزله کل خانواده خود را از دست دادهاند باعث شده تا با واکنشهای تندی از سوی مردم روبهرو شود. سؤال اینجاست که بعد از وقوع این حادثه بزرگ و دردآور باز هم نگاههای جنسیتی و طبقاتی باید در ارائه حداقلهای خدمات رسانی از سوی مسئولان دولتی و بنیاد مسکن برای زلزلهزدگان حاکم باشد؟.




