پیام زندانی سیاسی ابوالقاسم فولادوند در محکومیت حکم اعدام رامین حسین پناهی

1397/03/23

زندانی سیاسی ابوالقاسم فولادوند

زندانی سیاسی ابوالقاسم فولادوند

زندانی سیاسی ابوالقاسم فولادوند از بستگان مجاهدان اشرفی طی پیامی در محکومیت حکم اعدام زندانی سیاسی رامین حسین پناهی گفت: باز هم جنایتکاران تصمیم به اجرای جنایتی دیگر دارند و وعده اعدام رامین حسین پناهی پس از ماه رمضان را داده‌اند.

متن این پیام از این قرار است:

آی جانیان؛ ای جلادان!

۴۰سال کشتار این ملت و ریختن خون جوانان کافی نیست؟

ننگ بر شما که یک روز بدون اعدام و برپا کردن چوبه‌های دار حکومت‌تان برجا نمی‌ماند. این شیوه دیکتاتورهای تاریخ بوده است از ضحاک که باید هر روز خون دو جوان را برای بقا و زنده ماندنش می‌ریختند تا امروز تاریخ که سیاهی و تباهی را حاکم کرده و مشغول ریختن خون ملت هستید. یادمان نرفته است که در سالهای دهه ۶۰ زندانیان را در زندانها تیرباران کردید؛ بعد بساط قتل و کشتار شبانه زندانیان سیاسی بیگناه را راه انداختید و پیکر بی‌جان آنها را در گورهای بی‌نام و نشان آن هم به‌صورت جمعی دفن کردید؛ روز دیگر در گذر راهها و کوهها خون کولبران زحمتکش را میریزید؛ یا جوانان بلوچ را در خیابانها به رگبار می‌بندید؛ و روزی دیگر بساط دار و اعدام را پهن می‌کنید. حالا نوبت یک زندانی به نام رامین حسین پناهی رسیده است.

نفرین بر شما که ۴۰سال است خون زنان و مردان ایران را بر زمین ریخته‌اید و هنوز هم تشنه به خون ملت هستید؛ البته این بیانگر حاکمیتی فرتوت و پوسیده است که در سراشیبی سقوط دست و پا می‌زند؛ نشان وحشت شما از جوانانی است که در کوچه و خیابان مطالباتشان را فریاد کرده و مرگ دیکتاتور را فریاد می‌کنند.

ضمن محکوم کردن حکم اعدام رامین حسین پناهی از عموم مردم به‌خصوص فعالان سیاسی و حقوق‌بشری می‌خواهم که برای نجات جان وی از هیچ تلاشی فروگذار نکنند.

این همه جنایت و سنگدلی را نمی‌بخشیم و فراموش نمی‌کنیم؛ اما حسابرسی می‌کنیم.

بشارت که روزگارتان به سرآمده و روز بزرگ آزادی مردم ایران می‌رسد.

ابوالقاسم فولادوند

زندان رجایی شهر ـ گوهردشت کرج

خرداد ۹۷

زندانی سیاسی ابوالقاسم فولادوند حدود ۵۸سال سن دارد و پس از ۵سال تحمل شرایط زندان و شکنجه به بیماری قلبی؛ تنگی نفس؛ دیسک کمر؛ آرتروز و درد مفاصل مبتلا شده و روزانه برای این بیماریها می‌بایست دارو مصرف کند. اما مأموران خامنه‌ای در زندان مستمراًً برای اذیت و آزار وی از تحویل دادن داروهایی که خانواده‌اش به قیمت گران و با هزینه خود از بیرون از زندان تهیه کردند؛ خودداری می‌کنند.